Η ανακύκλωση σιδήρου στην Ελλάδα
H περιεκτικότητα των οικιακών απορριµµάτων σε σίδηρο είναι χαµηλή και το µεγαλύτερο ποσοστό προέρχεται από δοχεία λευκοσιδήρου (κοινά, OPENTOP ή EASY-OPEN).
Στην περιοχή Αττικής ανάκτηση σιδήρου γίνεται σε µικρό βαθµό από ανεξάρτητα άτοµα, κύρια βιοτέχνες ενώ µεγαλύτερες ποσότητες (120 τόννοι/ηµέρα) ανακτώνται από γυρολόγους και παραδίνονται στα κέντρα εµπορίας στα Α. Λιόσια, Σχιστό κ.λ.π. Ο σίδηρος από τις πηγές αυτές διακρίνεται σε δύο κατηγορίες :
1) στο συµπαγή σίδηρο, που έχει και τη µεγαλύτερη τιµή, δεν ξεπερνάει όµως το 10% στο σύνολο του ανακτώµενου µετάλλου.
2) στα λοιπά εκ σιδήρου αντικείµενα που έχουν σαν βάση τη λαµαρίνα, γενικά καταλαµβάνουν φαινόµενο όγκο και, πριν διατεθούν στην µεταλλουργία, υφίστανται ωρισµένη επεξεργασία (συµπίεση και κόψιµο σε µικρά τεµάχια), για να ανταποκρίνονται στις προδιαγραφές καµίνευσης. Η τιµή αυτής της κατηγορίας δεν είναι σταθερή και κυµαίνεται ανάλογα µε την ποιότητα και την σύνθεση.
Στη χώρα µας σήµερα υπάρχει µία µόνο σηµαντική εταιρεία που διαθέτει µηχανολογικό εξοπλισµό και επεξεργάζεται αυτής της µορφής το σίδηρο για τη βιοµηχανία. Η εταιρεία αυτή είναι η "Κ.Κωστούλας ΑΕΒΕ" και καλύπτει µεγάλύτερο ποσοστό της διάθεσης ανακτώµενου σιδήρου στη χώρα όπως επίσης και ακίνδυνων στερεών αποβλήτων και απορριμμάτων.
Στην περιοχή Αττικής ανάκτηση σιδήρου γίνεται σε µικρό βαθµό από ανεξάρτητα άτοµα, κύρια βιοτέχνες ενώ µεγαλύτερες ποσότητες (120 τόννοι/ηµέρα) ανακτώνται από γυρολόγους και παραδίνονται στα κέντρα εµπορίας στα Α. Λιόσια, Σχιστό κ.λ.π. Ο σίδηρος από τις πηγές αυτές διακρίνεται σε δύο κατηγορίες :
1) στο συµπαγή σίδηρο, που έχει και τη µεγαλύτερη τιµή, δεν ξεπερνάει όµως το 10% στο σύνολο του ανακτώµενου µετάλλου.
2) στα λοιπά εκ σιδήρου αντικείµενα που έχουν σαν βάση τη λαµαρίνα, γενικά καταλαµβάνουν φαινόµενο όγκο και, πριν διατεθούν στην µεταλλουργία, υφίστανται ωρισµένη επεξεργασία (συµπίεση και κόψιµο σε µικρά τεµάχια), για να ανταποκρίνονται στις προδιαγραφές καµίνευσης. Η τιµή αυτής της κατηγορίας δεν είναι σταθερή και κυµαίνεται ανάλογα µε την ποιότητα και την σύνθεση.
Στη χώρα µας σήµερα υπάρχει µία µόνο σηµαντική εταιρεία που διαθέτει µηχανολογικό εξοπλισµό και επεξεργάζεται αυτής της µορφής το σίδηρο για τη βιοµηχανία. Η εταιρεία αυτή είναι η "Κ.Κωστούλας ΑΕΒΕ" και καλύπτει µεγάλύτερο ποσοστό της διάθεσης ανακτώµενου σιδήρου στη χώρα όπως επίσης και ακίνδυνων στερεών αποβλήτων και απορριμμάτων.
Σηµαντικό επίσης ποσοστό καλύπτεται και από τα απορρίµµατα της παραγωγικής διαδικασίας. Η συνολική όµως ανάκτηση σιδήρου στη χώρα καλύπτει µόνο το 45 - 50% των αναγκών της ελληνικής βιοµηχανίας σιδήρου και χάλυβα. Η διαφορά καλύπτεται µε εισαγωγές σκράπ από το εξωτερικό, µε συνέπεια συναλλαγµατική δαπάνη δισεκατοµµυρίων.
Το σκράπ συνήθως δεν διαχωρίζεται κατά κατηγορίες, ανάλογα µε την προέλευση και την ποιότητά του, αλλά οδηγείται ανάµικτο στους κλιβάνους. Αυτό συνεπάγεται χαµηλότερη ποιότητα του παραγόµενου χάλυβα και µεγαλύτερη ενεργειακή κατανάλωση. Η έλλειψη αυστηρών προδιαγραφών και ελέγχου στα προϊόντα διευκολύνει αυτή την κατάσταση.
Απ'όλα τα παραπάνω στοιχεία συµπεραίνεται ότι, η απορροφητικότητα της ελληνικής βιοµηχανίας σιδήρου και χάλυβα είναι πολύ µεγάλη και χωρίς ιδιαίτερες απαιτήσεις ποιότητας. Οι βιοµηχανικές εγκαταστάσεις που µπορούν να απορροφήσουν παλαιό σίδηρο στην Ελλάδα είναι δύο κατηγοριών.
Στην πρώτη ανήκουν οι µεγάλες χαλυβουργίες
- ''Χαλυβουργία Ελλάδος Α.Ε." στον Ασπρ@οπυργο
- "Χαλυβουργική Α.Ε." στην Ελευσίνα
- "HELLENIC STEEL Α.Ε." στην Θεσσαλονίκη
Στην δέυτερη ανήκουν τα μεγάλα κέντρα διαλογης και ανακύκλωσης
- ''Κ.ΚΩΣΤΟΥΛΑΣ Α.Ε.Β.Ε.'' στα Άνω Λιόσσια
-''KOSTOULAS RECYCLING Α.Ε.'' στον Ασπρόπυργο, την Λάρισσα, την Θεσσαλονίκη, την Κρήτη και την Πάτρα