Η Ανακύκλωση πλαστικού στην Ελλάδα
Τα πλαστικά στα ελληνικά αστικά απορρίµµατα προέρχονται, σχεδόν αποκλειστικά, από συσκευασία. Σηµαντικές ποσότητες πλαστικών απορριµµάτων προκύπτουν επίσης από τα θερµοκήπια.
Η περιεκτικότητα των απορριµµάτων µας σε πλαστικό είναι, συγκριτικά µε τα στοιχεία άλλων χωρών, αρκετά υψηλή και κυµαίνεται γύρω στο 7%. Αυτό οφείλεται στην πολύ εκτεταµένη χρήση πλαστικής σακούλας που γίνεται σήµερα, όχι µόνο στα πολυκαταστήµατα, αλλά ακόµη και σε µικροκαταστήµατα της επαρχίας, καθώς και στην διάδοση του πλαστικού σαν µέσου συσκευασίας, τόσο τροφίµων όσο και ποτών.
Αλλη σηµαντική πηγή πλαστικού στα απορρίµµατα της Ελλάδας και άλλων χωρών αποτελεί η ευρύτατη χρήση της σακούλας σαν µέσου συσκευασίας των ίδιων των απορριµµάτων.
Ετσι µπορούµε να εκτιµήσουµε ότι, στο σύνολο των ελληνικών απορριµµάτων περιλαµβάνονται 240.000 τόννοι/έτος πλαστικό, που καταλήγουν στις χωµατερές.
Οι προσπάθειες για την ανάκτηση αυτούσιου αυτού του πλαστικού, για επαναχρησιµοποίηση, πολύ λίγο έχουν προχωρήσει, παρά την, θεωρητικά, µεγάλη αξία, που θα µπορούσε να έχει σαν πρώτη ύλη.
Οι λόγοι είναι δύο και πολύ ισχυροί και οι δύο :
α) Το πλαστικό είναι συνήθως σε στενή επαφή µε τα άλλα απορρίµµατα, και όσο καλός µηχανικός διαχωρισµός και να γίνει, δεν θα έχει εµπορεύσιµη καθαρότητα.
β) Τα διάφορα είδη από πλαστικό, που καταλήγουν στα σκουπίδια, είναι κατασκευασµένα από διάφορες πρώτες ύλες, που δεν µπορούν να διαχωριστούν µε φυσικό τρόπο και που δεν έχουν συµβατότητα µεταξύ τους, ώστε να µπορούν να χρησιµοποιηθούν σε µίγµα, για την παραγωγή εµπορεύσιµων προϊόντων.
Στο εξωτερικό, πάντως, έχουν αναπτυχθεί µέθοδοι για σύντηξη πλαστικών, µε στόχο την παραγωγή προϊόντων που δεν έχουν απαιτήσεις αντοχής ή εµφάνισης. Ετσι µε πρώτη ύλη πλαστικά, που έχουν ανακυκλωθεί από την βιοµηχανία και το εµπόριο, έχουν κατασκευασθεί παλέττες εµπορευµάτων, πλάκες πατώµατος, ηχοµονωτικά φράγµατα για αυτοκινητόδροµους και άλλες κατασκευές αυτού του είδους. Η τιµή διάθεσης των προϊόντων από ανακυκλωµένο πλαστικό φθάνει τις 100 - 150,- δρχ./kg.
Στην χώρα µας έχει γίνει µιά ενδιαφέρουσα µελέτη από τους κ.κ. Σκορδίλη και Αργυριάδη για την δυνατότητα επαναξιοποίησης των πλαστικών καλυµµάτων των θερµοκηπίων
Το πλαστικό που έχει καταλήξει στα σκουπίδια, παρά την πολύ υψηλή αρχική του αξία, που υπερβαίνει συνήθως τις 200,- δρχ./kg, αποκλείεται, µε τα σηµερινά τεχνικά και οικονοµικά δεδοµένα, να µπορέσει να ανακυκλωθεί σαν πλαστικό.
Αντίθετα, δηµιουργεί προβλήµατα στην ενδεχόµενη αξιοποίηση των απορριµµάτων για παραγωγή κοµπόστ, επειδή δεν αποσυντίθεται κατά την ζύµωση και καταλήγει άθικτο στους αγρούς.
Η µόνη θετική συµβολή των πλαστικών που πετιούνται, είναι ότι αυξάνουν την θερµογόνο δύναµη του καύσιµου µέρους των απορριµµάτων, για την περίπτωση που θα χρησιµοποιηθούν σαν καύσιµο, ή για την παραγωγή καυσίµου (ΚΑ.Π.Α. - R.D.F.).
Η σύνθεση των πλαστικών των απορριµµάτων δεν έχει µελετηθεί στην χώρα µας. Συµπεράσµατα µπορούν να συναχθούν από τα στοιχεία κατανάλωσης θερµοπλαστικών στην συσκευασία. Ετσι το 1983 (ΙΟΒΕ), η συνολική ποσότητα πλαστικών, που χρησιµοποιήθηκαν στην συσκευασία, ήταν 94.000 τόννοι, µε την ακόλουθη κατανοµή :
Πολυολεφίνες 80.000 τόννοι 85%
Πολυστυρένιο 8.000 τόννοι 8,5%
Πολυβινυλοχλωρίδιο 6.000 τόννοι 6,5%
Σήµερα εκτιµάται ότι η συνολική κατανάλωση πλαστικών στην συσκευασία θα έχει ξεπεράσει τους 100.000 τόννους. Πέρα από τα είδη αυτά υπάρχουν φυσικά οι πλαστικοί σάκκοι απορριµµάτων και οι πλαστικές σακούλες των σούπερ µάρκετ και των καταστηµάτων.
Ενα µέρος των πλαστικών σάκκων των απορριµµάτων κατασκευάζεται από ανακυκλωµένες φύρες, που συγκεντρώνουν διάφοροι "σκραπατζήδες", χωρίς να είναι δυνατόν να γίνει σωστή εκτίµηση των ποσοτήτων.
Τα πλαστικά στα ελληνικά αστικά απορρίµµατα προέρχονται, σχεδόν αποκλειστικά, από συσκευασία. Σηµαντικές ποσότητες πλαστικών απορριµµάτων προκύπτουν επίσης από τα θερµοκήπια.
Η περιεκτικότητα των απορριµµάτων µας σε πλαστικό είναι, συγκριτικά µε τα στοιχεία άλλων χωρών, αρκετά υψηλή και κυµαίνεται γύρω στο 7%. Αυτό οφείλεται στην πολύ εκτεταµένη χρήση πλαστικής σακούλας που γίνεται σήµερα, όχι µόνο στα πολυκαταστήµατα, αλλά ακόµη και σε µικροκαταστήµατα της επαρχίας, καθώς και στην διάδοση του πλαστικού σαν µέσου συσκευασίας, τόσο τροφίµων όσο και ποτών.
Αλλη σηµαντική πηγή πλαστικού στα απορρίµµατα της Ελλάδας και άλλων χωρών αποτελεί η ευρύτατη χρήση της σακούλας σαν µέσου συσκευασίας των ίδιων των απορριµµάτων.
Ετσι µπορούµε να εκτιµήσουµε ότι, στο σύνολο των ελληνικών απορριµµάτων περιλαµβάνονται 240.000 τόννοι/έτος πλαστικό, που καταλήγουν στις χωµατερές.
Οι προσπάθειες για την ανάκτηση αυτούσιου αυτού του πλαστικού, για επαναχρησιµοποίηση, πολύ λίγο έχουν προχωρήσει, παρά την, θεωρητικά, µεγάλη αξία, που θα µπορούσε να έχει σαν πρώτη ύλη.
Οι λόγοι είναι δύο και πολύ ισχυροί και οι δύο :
α) Το πλαστικό είναι συνήθως σε στενή επαφή µε τα άλλα απορρίµµατα, και όσο καλός µηχανικός διαχωρισµός και να γίνει, δεν θα έχει εµπορεύσιµη καθαρότητα.
β) Τα διάφορα είδη από πλαστικό, που καταλήγουν στα σκουπίδια, είναι κατασκευασµένα από διάφορες πρώτες ύλες, που δεν µπορούν να διαχωριστούν µε φυσικό τρόπο και που δεν έχουν συµβατότητα µεταξύ τους, ώστε να µπορούν να χρησιµοποιηθούν σε µίγµα, για την παραγωγή εµπορεύσιµων προϊόντων.
Στο εξωτερικό, πάντως, έχουν αναπτυχθεί µέθοδοι για σύντηξη πλαστικών, µε στόχο την παραγωγή προϊόντων που δεν έχουν απαιτήσεις αντοχής ή εµφάνισης. Ετσι µε πρώτη ύλη πλαστικά, που έχουν ανακυκλωθεί από την βιοµηχανία και το εµπόριο, έχουν κατασκευασθεί παλέττες εµπορευµάτων, πλάκες πατώµατος, ηχοµονωτικά φράγµατα για αυτοκινητόδροµους και άλλες κατασκευές αυτού του είδους. Η τιµή διάθεσης των προϊόντων από ανακυκλωµένο πλαστικό φθάνει τις 100 - 150,- δρχ./kg.
Στην χώρα µας έχει γίνει µιά ενδιαφέρουσα µελέτη από τους κ.κ. Σκορδίλη και Αργυριάδη για την δυνατότητα επαναξιοποίησης των πλαστικών καλυµµάτων των θερµοκηπίων
Το πλαστικό που έχει καταλήξει στα σκουπίδια, παρά την πολύ υψηλή αρχική του αξία, που υπερβαίνει συνήθως τις 200,- δρχ./kg, αποκλείεται, µε τα σηµερινά τεχνικά και οικονοµικά δεδοµένα, να µπορέσει να ανακυκλωθεί σαν πλαστικό.
Αντίθετα, δηµιουργεί προβλήµατα στην ενδεχόµενη αξιοποίηση των απορριµµάτων για παραγωγή κοµπόστ, επειδή δεν αποσυντίθεται κατά την ζύµωση και καταλήγει άθικτο στους αγρούς.
Η µόνη θετική συµβολή των πλαστικών που πετιούνται, είναι ότι αυξάνουν την θερµογόνο δύναµη του καύσιµου µέρους των απορριµµάτων, για την περίπτωση που θα χρησιµοποιηθούν σαν καύσιµο, ή για την παραγωγή καυσίµου (ΚΑ.Π.Α. - R.D.F.).
Η σύνθεση των πλαστικών των απορριµµάτων δεν έχει µελετηθεί στην χώρα µας. Συµπεράσµατα µπορούν να συναχθούν από τα στοιχεία κατανάλωσης θερµοπλαστικών στην συσκευασία. Ετσι το 1983 (ΙΟΒΕ), η συνολική ποσότητα πλαστικών, που χρησιµοποιήθηκαν στην συσκευασία, ήταν 94.000 τόννοι, µε την ακόλουθη κατανοµή :
Πολυολεφίνες 80.000 τόννοι 85%
Πολυστυρένιο 8.000 τόννοι 8,5%
Πολυβινυλοχλωρίδιο 6.000 τόννοι 6,5%
Σήµερα εκτιµάται ότι η συνολική κατανάλωση πλαστικών στην συσκευασία θα έχει ξεπεράσει τους 100.000 τόννους. Πέρα από τα είδη αυτά υπάρχουν φυσικά οι πλαστικοί σάκκοι απορριµµάτων και οι πλαστικές σακούλες των σούπερ µάρκετ και των καταστηµάτων.
Ενα µέρος των πλαστικών σάκκων των απορριµµάτων κατασκευάζεται από ανακυκλωµένες φύρες, που συγκεντρώνουν διάφοροι "σκραπατζήδες", χωρίς να είναι δυνατόν να γίνει σωστή εκτίµηση των ποσοτήτων.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου